| تنها خدای مهربان می داند که در برابر تبعیض و بی وجدانی بشر که از مسئولیت انسانی فرار می کند چه عذابی می کشم ... عذاب از اینکه با خیل دوستان و مجموعه اداری تنهاییم را بسیار حس می کنم ...
داره بد جوری باورم میشه که تو این مملکت یا نمیدونم هرکجا که آسمون به این رنگ است هرچقدر دلسوخته تر وعاشق به ملک و مملکت و باور خودت باشی اینقدر بیشتر د برابر هجمه و توهین و توقیف هستی مدتیه که مسئولیت جدید را دارم فقط در پیش وجدان خود راحتم که خدا از من راضیه اینو در امداد های غیبیش می بینم این مدت خاطره اگیز عجب عالمیه ... خدای اگر غافل از تو هستم این منم که ضرر کارم تو حاضر و ناظری و چون نیک میدان با درستکارانی در راه احقاق حقوق و دفاع از ارزشهای انسانی خواهم کوشید اگر معاندان و بدخواهان بی وجدانان و خائنان این ملک اسلامی در لباس بره گرگهای باشند که بخواهند تکه تکه ام کنند باز یک عقیده دارم تو بزرگتر از همه هستی و تو تنها امید من هستی فقط تو یاورم باش .....
مدتیه نیستم ولی از امروز که کمی کارهای اداره جمع جور شده میخواهم باشم ... دعایم کنید تا در اصلاح و تربیت زندانیان موفق باشم کار خیلی مقدس و بسیار سخت چون عاشقم میدانم جسمم زودتر خواهد پوسید اما دلم را جز خدا و عقیده را از برای خدا به احدی نخواهم داد قسم خوردم اگر روزی ذره ای ابهام و بی توجهی به نوع بشر در وجودم رخنه کرد و خسته از مکر دشمنان و مانده از کار شدم خودم را از مسئولیت بزرگ کنار بکشم اگرچه دنیا و مقام ان شیرین است اما عاقبت به خیری خودم و شفاعت آخرت مهم تر است ... دعایم کنید .
اشتباهات هوشمندانه قسمتی از پیشرفت است احمقانه دل به دریا زدن عیب است
شکست واقعی ریسک نکردن است یا به قول دوستی دیکته نا نوشته غلط ندارد از اینکه کار می کنم و عده ای تحمل کارهای بزرگ حوزه مسولیتی من را ندارند و با بهانه و توجیه غیر منطقی با بدگویی و گزارش کذب و عدم همکاری وراهنمایی مرا مورد هجمه خود قرار می دهند و محبت دوستان با شرفی که میدانند همنوع حتی اگر مجرم هم باشد می توان به راه راست هدایت کرد اگر همت کنی و نفس پاک داشته باشی برایم عنایت خداوندی است که با لوح تقدیر و یا نوشته ای و یا تشکر زبانی ابراز می گردد تازه می فهمم چقدر با ارزش و مهم و بزرگ هستم خدای شکر که تواناییهایم را در بستری مناسب قرا ر دادی ... کمک کن که سر افراز باشم و بمان با دل و روحی پاک اگرچه سخت است من هم عاشق همین سختی ها هستم زندگی در مرام من مبارزه است و تنها مبارزین سر سخت پیروز میدانند و همه هم میدانند اگرچه در زبان می گویند تنها تو یاور باشی من پیروزم ....
چقدر باید شخصی تهی، پست و بدبخت باشد که بخواهد از راه بازی با آبروی مردم، به نام و نانی برسد یا بخواهد با صحبت کردن درباره آبروی دیگران، نقل مجلسی شود و خودی نشان بدهد. چقدر باید بیخبر باشد که چنین خبرهایی برایش جذابیت داشته باشد؟ چقدر؟
پیشوایان ما حتا زمانی که شخصی بدگویی دیگران را میکرد و به آنها گناهی را نسبت میداد، با آورنده خبر عتاب میکردند: بنده را چه به این که در اسم ستار خداوند دخالت کند و آبروی بندگان دیگر را بریزد؟
|
منوی اصلی
نویسنده: 
